Wednesday, January 21, 2009

Μικρές αμαρτίες

Σκέψεις. Συνεχείς και αέναες σκέψεις. Υπερβολικές, αυθάδεις σκέψεις. Και θύμησες. Και καινούργια συναισθήματα. Και παλιές πληγές. Γελάκια αναπόλησης. Δάκρυα κρυμμένα, δάκρυα ολοφάνερα. Αδικαιολόγητα, δικαιολογημένα. Ματιές που καίνε, που δεν λένε ποτέ ψέματα. Εντυπώσεις. Παιχνίδια του μυαλού. Παιχνίδια της τύχης. Καρδιές που χτυπάνε άτσαλα. Καρδιές που σταματούν να χτυπούν στιγμιαία. Ερωτήματα. Ζήλιες. Νοήματα που περνάνε εμμέσως. Κορμιά που αγγίζονται δήθεν τυχαία. Δήθεν. Λάθη. Λάθη. Λάθη; Πόσο λάθος χωράει ένα συναίσθημα; Πόσο μεγάλο πρέπει να είναι το λάθος για να προκαλέσει συναίσθημα; Και γιατί; Ποια ανάγκη κινεί τα νήματα; Αυτή η ίδια ανάγκη που θολώνει την κρίση. Το αναγκαίο κακό.

Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβεις; Πόσο εύκολο είναι να έχεις καταλάβει λάθος; Πόσο λανθασμένα να αντιδράσεις; Πόσο σωστά να σιωπήσεις; Πόσα έχει να πει το κενό μετά από μια ερώτηση; Πόσα λέει και η ερώτηση από μόνη της;

Σκέψεις. Σκόρπιες, χειμαρρώδεις σκέψεις που καίνε. Που όλες καταλήγουν σε μια και μόνο: είναι καλύτερα να σταματήσεις να σκέφτεσαι. Να γράφεις; Να λογοκρίνεσαι; Να αυτο-λογοκρίνεσαι. Να τα πνίγεις όλα στον ίδιο τους τον καταρράχτη. Να τα καις όλα στις ίδιες τους τις φλόγες. Και να συνεχίζεις. Μέχρι την επόμενη φορά.

Έτσι θα το πάμε τώρα;;;;;;;


"Dans cette maison de pierre, Satan nous regardait danser
J'ai tant voulu la guerre de corps qui se faisaient la paix..."

6 comments:

[Germanos] said...

Για το τραγουδι της Lara Fabian δεν εχω σχόλια.

JoaN said...

"Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβεις; Πόσο εύκολο είναι να έχεις καταλάβει λάθος;"
οεο?! :s

pietà said...

@ Germanos
http://www.facebook.com/home.php?ref=home#/video/video.php?v=40677458067&oid=11463956019
Elpizw na mporeseis na to anoikseis...
@ Joan
Poso?????? Polu telika...

lifewhispers said...

δε γινεται να σιωπησει σωστα μια καρδια που χτυπαει ατσαλα. και οι ειλικρινεστερες απαντησεις μεσα στις σιωπές βρίσκονται. όχι ομως τις αυτολογoκριμενες. οχι.

(α ρε pieta)

pietà said...

@lifewhispers
Apo auto-logokrisia allo tipota... dystyxws! Filia kouklitsa mou!

ΣΑΝ said...

πόσο δύσκολο είναι να σταματήσεις να σκέφτεσαι.. ευτυχισμένος αυτός που δε σκέφτεται..

γεια!